Doe elke dag iets spannends

4973 views | 136 reacties |
shares

.
Het was Eleanor Roosevelt (1884-1962), de langst dienende first lady van de Verenigde Staten, die ooit zei:

“Do one thing every day that scares you.”

Haar goede advies is tijdloos.

Hoe meer we onszelf uitdagen, uit onze veilige omgeving stappen, nieuwe mensen ontmoeten en spannende dingen doen…

…hoe meer het bloed door onze aderen stroomt, hoe meer we…leven!

Overwinningen op jezelf
Ga voor jezelf eens na welke drempels jij al hebt genomen in je leven. Op persoonlijk of zakelijk gebied. Ik heb het over die drempels waar je hart echt sneller van ging kloppen, waar je echt tegenop zag. Of het nu gaat om het geven van een presentatie, een praatje aanknopen met een vreemde, parachutespringen, om salarisverhoging vragen, dansles nemen, rotsklimmen, kitesurfen, zeggen dat je van iemand houdt of om een telefoonnummer vragen…

…je weet vast nog wel hoe geweldig het was dat je de sprong had gewaagd!

En als het niet is gelukt, troost je dan met deze zin: Je kunt beter spijt hebben van iets dat je wel hebt gedaan dan niet hebt gedaan. Deze uitspraak heb ik niet zelf verzonnen, maar het is wel een waarheid als een koe. (En Joost mag weer weten wie die uitdrukking heeft bedacht)

In het artikel van vorige week kon je nog zeggen dat ik makkelijk praten had, maar die vlieger gaat nu niet op. Met veel trots en een enorm WOW-gevoel, wijs ik je op het volgende filmpje met de titel:

Running from Safety


Ja, je hebt gelijk. Deze video legt veel meer nadruk op “from Safety” dan op “Running”.

Nu, mijn vraag aan jou…
Oh, maak je geen zorgen, ik ga je niet vragen om op honderd meter hoogte aan je vingertoppen te hangen. Ieder z’n eigen hobby.

Ga je de volgende uitdaging aan?

Doe elke dag iets wat je spannend* vindt (*angstaanjagend reken ik ook goed!)

En als je het hebt gedaan, wil je het laten weten in een commentaar?

Beschrijf een of meer dingen die je hebt gedaan in het commentaarveld hieronder. En kom regelmatig terug op deze pagina, zodat we elkaar kunnen feliciteren en blijven aanmoedigen!

Op jouw success,

Nisandeh

PS. DEEL dit artikel s.v.p. met jouw netwerk, door op de Tweet, Like, Share of Google+ knoppen hier links te klikken, zodat ook de mensen in jouw netwerk ervan kunnen profiteren.

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
136 Comments
Oldest
Newest Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments
Martine Verweij
7 years ago

Phoe, dat is angstaanjagend, een bergtop beklimmen met een blinddoek om. Dat durf ik (nog) niet ;).

Het engste wat ik de afgelopen maand heb gedaan is vragen om een andere fysiotherapeut. Sinds ik een auto-ongeluk heb gehad, heb ik nekklachten en loop ik bij een fysiotherapeut.

Voor de vakantie was ik bij fysiotherapeut A. Toen ging zij op vakantie en kwam ik tijdelijk bij fysiotherapeut B. Ik vond fysiotherapeut B 100x betere dan fysiotherapeut A.
Mijn nekklachten werden minder door de behandelingen.

Toen kwam fysiotherapeut A weer terug van vakantie en kwam ik automatisch weer bij haar onder behandeling.

Ik liet me behandelen door haar, maar ik vond het niet zo goed als B. Ik wilde haar een kans geven, omdat ik vond dat ik het niet kon maken om haar te zeggen dat ik die andere veel beter vind.

Die week daarna heb ik enorm lopen tobben. Ik wilde graag fysiotherapeut B, maar ja dat kan ik toch niet zeggen. En toen dacht ik: ‘Waarom niet? Het is mijn nek en alleen het beste is goed genoeg voor mij.’

Werkelijk met angstzweet en knikkende knieën heb ik de praktijk opgebeld.

Fysiotherapeut B (de goede) nam de telefoon op. Ik vertelde dat ik haar als mijn vaste therapeut wilde. Het was geen enkel probleem. Die verzoeken krijgen ze vaker als één van de fysiotherapeuten op vakantie is geweest.

Ik was zo ontzettend blij! Ik heb een vreugdesprong gemaakt!

Hieruit heb ik geleerd om altijd te vragen naar wat ik wil!

Monique van Gevelt
8 years ago

Ik heb mijn leven lang angst gehad om te sterven tijdens een bevalling. Daarnaast had ik een mooie carrière en dat wilde ik (nog) niet laten varen. Jaren heb ik eraan gewerkt om mijn angst te erkennen, te accepteren en te overwinnen. Geestelijk voor te bereiden.

Op 41 jarige leeftijd hebben mijn vriend en ik besloten om het te wagen. Uiteindelijk bleek mijn zwangerschap harmonieus. Ik had een redelijk makkelijke bevalling. Wij zijn nu helemaal blij met onze dappere dochter. Wat zou ik veel hebben gemist als ik niet over mijn angst was gestapt. En wat zou ik een spijt hebben gehad.

Sterven was sowieso een angst issue voor mij. En toen mijn vader een ongeneeslijke ziekte kreeg, heb ik hierover heen moeten stappen. Het is niet leuk en confronterend. Overlijden hoort nu eenmaal bij het leven. Maar het is leerzaam en iets waar je mee om moet leren gaan om je eigen manier.

Als ik dit kan, kan ik alles. Daar herinner ik mij elke keer weer aan als ik uit mijn comfort zone stap. Dan is de rest ‘peanuts’.

Natascha Dorder
8 years ago

Monique, je antwoord raakte mij “angst om te sterven tijdens de bevalling”. Ik was ontzettend bang om moeder te worden. Zou ik dat wel kunnen, moeder zijn, voor een kindje zorgen. En mogelijk schoof ik het ook gewoon weg, deed ik andere dingen die mij bezighielden. Super snelle carrière, van promotie naar promotie, lange dagen, lange files.

Toen kondigde onze eerste zoon zich aan, mooie zwangerschap, heftig innerlijk proces. Moeder zijn, kon ik het echt. Zware bevalling, 3 dagen weeën, uiteindelijk keizersnee zonder verdoving, maar een prachtig jongetje. En het moederschap ontstond gewoon, groeit nog elke dag met inmiddels een tweede jongetje erbij. Heerlijk, maar sindsdien ben ik echt nergens bang meer voor. Ik weet, het komt goed, ook al weet ik nog niet hoe of wat het precies omvat.

Julia Arnscheidt
8 years ago

Nisandeh, dank voor weer een mooie vraag. Natuurlijk ga ik de uitdaging aan. Ik heb al wel veel gedaan op dat gebied, eigenlijk sinds van kleins af aan. Ik merk wel dat een bepaalde naïviteit mij daarbij van pas is gekomen en mijn natuurlijke voorkeur voor avontuur. Maar dat waren meestal uitdagingen waar ik achteraf niet altijd even blij op terugkijk omdat ik mezelf ben kwijtgeraakt in de uitdaging.

Pas in de laatste tijd heb ik bewuster de sprong in het diepe gemaakt, bijvoorbeeld dansen op het podium bij Open Circles (wat geweldig om iedereen mee te zien doen), enge telefoontjes plegen… het gaat bij mij nu meestal om uitdagingen waarin ik mezelf bewust laat zien en er dan ook nog van geniet.

En dan is er de grootste uitdaging van allemaal: een duidelijke keuze maken voor waar ik voor sta en er helemaal voor gaan, ook al betekent dat dat ik anderen moet teleurstellen. Ik ben hier nu heel bewust elke dag mee bezig.

En het is tegelijkertijd ook waar ik andere moeders in wil begeleiden: zelfbewust keuzes maken waar je helemaal achter staat en er helemaal voor gaan. Je eigen levensweg kiezen en daadwerkelijk bewandelen. Het is ook de werktitel van mijn boek dat ik begonnen ben te schrijven: “Ga je eigen pad”.

Een sticker op mijn computer en op de koelkast herinneren mij er elke dag aan om het ook zelf te blijven doen.

Roland Boukema
8 years ago

Ik ben nu 61. Ik heb besloten en ben het aan het doen om dat wat ik al jaren in mij heb en altijd heb weggedrukt nu eindelijk te gaan doen. Dit is mensen leren actie te ondernemen en dan tijdens die reis hun eigen emoties onder ogen te zien en zo resultaten te bereiken. Daar ben ik een boek over aan het schrijven.

Ik zelf heb gemerkt dat zo’n aanpak mij heel veel brengt en ook gezien dat mijn klanten bijzonder blij ermee zijn.

Jaana Siltasalmi
8 years ago

Mijn lijfspreuk is: leren vliegen terwijl je valt. Zo heb ik mijn hele bedrijf opgebouwd en het is altijd goed gegaan.

Over een paar weken gaat er een happening plaatsvinden waar ik aan 80 mensen een lezing ga geven. Ik heb het zelf georganiseerd en het was binnen kortste keer helemaal volgeboekt.

Omdat ik geen ervaring heb met lezing geven weet ik totaal niet hoe ik het ga doen. Lesgeven vind ik ook nog steeds spannend, maar ik kan er gerust op vertrouwen dat het goed gaat; zo veel ervaring heb ik er al mee. Maar zo’n lezing geven is iets heel anders.

Spannend en super leuk!

Marjolein Kalter
Marjolein Kalter
8 years ago

Hee Jaana,
Dapper!
Bij mij ontstaat de indruk dat je bij voorkeur dingen doet.

Hoe comfortabel is het om hulp te vragen? Samen dingen uitvinden?

Niet wachten tot je valt, maar springen terwijl je niet weet of je voldoende in huis hebt om te vliegen?

Geniet van je lezing binnenkort.
Als je het leuk vindt om vooraf te sparren, laat maar weten!

Ine Van Hofstraeten
8 years ago

Vorig jaar tijdens de Business University kregen we de opdracht om voor de groep een liedje te zingen/dansen.
Slapeloze nachten, stress, niet normaal.

Maar toen het voorbij was echt een supertop gevoel dat ik het gedurfd had. Zo compleet buiten mijn comfortzone.

En vorige maand een punt gezet achter mijn relatie van 5 jaar na veel twijfel en onzekerheid voor wat de toekomst in petto heeft.

Marike Jonker
8 years ago

Uit je comfortzone stappen is waar het om gaat. Je kunt veel meer dan je denkt. Dat weet ik wel, maar blijkbaar is het verslavend om ‘goed’ te zijn en iets te doen wat je heel goed kunt.

Ik bereid mijn video programma voor mijn nieuwe website voor. Een goed verhaal in grote lijnen neerzetten en dan voor de camera (maar ook voor de microfoon en de spiegel) blijft zo confronterend! We gaan gewoon door. Het moet er komen en goed.

Het programma van Rich Schefren is ook zoiets. Op elke pagina die je leest denk je: Echt? Wow! en dan moet je je hele wereldbeeld weer bijstellen. Constateren dat er mensen zijn die dingen weten waar je zoveel beter van kunt worden en die dingen implementeren …. Het is moeilijk, het is confronterend (waarom heb ik dat niet eerder gedaan), maar elke stap geeft voldoening.

Het filmpje van Nisandeh die de berg opklautert is wel een hele mooie metafoor.

Maja van der Zijden
Maja van der Zijden
8 years ago
Reply to  Marike Jonker

Marike mooie comment, maar het ik kan het niet laten om op te dat waar ik goed in ben, lang niet altijd gelijk is aan mijn comfortzone. Misschien is een voorbeeld op zijn plaats, ik echt een hele goede trainer, ik kan de groep uitdagen, inspireren en stappen verder helpen, maar ik heb nooit de controle. Het wordt soms zo lastig door wat er gebeurt dat ik echt uit mijn comfort zone moet stappen, om het geheel weer in beweging te krijgen.

Sylvia de Goede
8 years ago

Ik ga vaak de uitdaging aan om uit mijn comfortzone te stappen en het is een manier van leven geworden voor me.

Maar ik heb vorige maand echt weer een angst overwonnen. Als coach voor echtparen die ondernemen help ik graag,maar al te vaak rekende ik te weinig.

Ik heb ik dankzij jullie trainingen een doorbraak op financiën.

Bij mijn laatste ondernemers echtpaar, die het financieel heel moeilijk hebben, hebben na een gesprek met mij besloten om bij mij een traject te lopen, puur omdat ik voor resultaat ga.
Ondanks hun financiële situatie, hebben ze heel bewust gekozen om geld te investeren in hun relatie omdat ze bij het gratis gesprek heel veel waarde kregen, waar ze me alleen maar dankbaar voor waren.
En ik in het verleden maar denken….hier kan ik kwaliteit bieden….maar hoe? en ik bood mijn diensten al aan met korting.
Het was echt een angst om die ik moest overwinnen en ik mijn eerste stap naar financiële vrijheid heb ik gemaakt.
Ik voel me TOP, dank Nisandeh

Mirjam Stoffels
8 years ago

Dank je wel voor het delen, Sylvia. En hoe herkenbaar…

Met mijn werk in het bedrijf van mijn man [webdesign] ‘worstel’ ik ook al heel lang met hetzelfde. Niet durven vragen wat ik waard ben [of feitelijk: twijfelen over mijn eigen waarde]. Dit heeft mij afgelopen jaar een klant opgeleverd, waar ik eigenlijk helemaal niet blij mee ben. Niet qua mensen, want het zijn schatten, maar als klant…

Nu willen ze een aantal wijzigingen aan hun website doorvoeren en ze vinden het allemaal te duur [verkeren ook in een financieel lastige situatie]. Ze hebben zich al in allerlei bochten gewrongen en ideeën geopperd hoe ik het in hun ogen goedkoper zou kunnen doen.

Deze keer heb ik voet bij stuk gehouden, uitgelegd wat ervoor nodig is om de website optimaal aan te passen en wat dat kost. Geen korting, geen goedkoper ‘uitgekleed’ product [waar ik dan zelf niet meer achter sta] bieden, maar dit is het.

Behoorlijk buiten mijn comfortzone om zo voet bij stuk te houden, mijn expertise ook op waarde te schatten en deze confrontatie [die vooral een confrontatie met mezelf is] aan te gaan.

Morgen nog een gesprek met deze klant over wat gaan we doen, wat kost het en hoe nu verder. Spannend [en morgenochtend tussen slapen en waken waarschijnlijk zelfs angstaanjagend].

En feitelijk kan er niets misgaan:
– of ik krijg de prijs die ik waard ben
– of niet… Dan ben ik een klant kwijt waar ik feitelijk toch al niet blij mee was en ontstaat er ruimte voor een nieuwe top-klant!

Maar het blijft spannend, morgen…

Peter van Hofweegen
8 years ago

Right on!

Timon Vinke
8 years ago

Naast mijn bedrijf ben ik ook nog in loondienst.

Onlangs heb ik na het lezen van het boek Elements of Succes de sprong gewaagd om een salarisverhoging te vragen. Heb ik nog nooit van m’n leven gedaan en was behoorlijk zenuwachtig.

Nu verdiende ik al niet slecht voor mijn leeftijd, maar toch vond ik echt dat ik meer had verdiend. En dat was dan ook het enige dat ik tegen mijn leidinggevende heb verteld, dat ik vond dat ik waardevol was voor de afdeling en het bedrijf.

Nadat mijn leidinggevende met de directeur heeft overlegd, is mij toegezegd dat ik eind dit jaar een verhoging van 17%! krijg. Eerder kon helaas niet in verband met CAO.

Oftewel, uit je comfortzone stappen loont!

Esther Molenaar
8 years ago
Reply to  Timon Vinke

Zeker weten dat het loont. Gefeliciteerd met je succes.

Caro Ritsma
8 years ago
Reply to  Timon Vinke

Timon, complimenten voor je salarisonderhandeling! Het is mijn business mensen hierbij te helpen en ik weet dus goed dat dit een van de moeilijkste dingen is: opstaan voor wat je waard bent.
En wat een resultaat ook!!

Bonnie Allart
8 years ago

Ik zie enorm op om weer als bouwkundig inspecteur aan de slag te gaan. Door kruipruimten kruipen, uit dakkapellen hangen. Vooral om een ladder van 6.4 meter (20 kg) tegen een dakgoot te plaatsen terwijl er mannen op je vingers kijken. Stoer beroep, stoere meid. Nu ben ik net mama geworden, de zwangerschapshormonen gieren nog door mijn lichaam, geestelijk / emotioneel ben ik veranderd. De drempel heeft ongeveer een deurhoogte gekregen.

Ik ga eerst oefenen om die ladder weer in mijn eentje elegant op te zetten. In een omgeving waar geen klant me ziet en een sterke kerel die de ladder bij te weinig kracht toch nog kan opvangen. Eerst weer zelfvertrouwen kweken en voor je het weet staat er een stoere mama op de ladder.

Gonny de Wit
8 years ago
Reply to  Bonnie Allart

@Bonnie

Het moeder worden en het moeder zijn veranderde ook mijn leven totaal.

Het nieuwe leven: is zo hulpeloos en wij ouders zijn meer dan 100% verantwoordelijk voor dit nieuw leven. Door dit zeer diepe besef komen angsten weer naar boven.

Is het bij jouw echt zelfvertrouwen of het verantwoordelijkheidsgevoel voor dit nieuwe leven? Wat gebeurt er als ………. dan neem je meer voorzorgsmaatregelen.

Bij jou in de vorm van ladders. Bij mij van een workaholic naar een fulltime moeder, omdat ik instinctief aanvoelde dat mijn kinderen mij nodig hadden.

Ferdy Koot
8 years ago
Reply to  Bonnie Allart

Dag Bonnie,

Ik weet niet hoe lang jij bent? Een kleinere meid met een gezond hoofd maar met een kleiner lichaam zal vanzelf moeite hebben om een ladder op te zetten.

Volgende ‘enge punt’ zou kunnen zijn, gewoon de omringende mannen om hulp vragen. Doe ik als man van 58 jaar nog. Om de ladder bij mensen tegen de dakgoot te plaatsen, zodat ik hun dakgoot kan schoonmaken. Tsja, tenzij JIJ denkt dat die mannen zullen denken dat je wèl bouwtechnisch bezig wil zijn, maar niet eens ladder kan plaatsen. Zo een situatie kan ik me bij politievrouwen en brandweervrouwen ook voorstellen.

En, een glazenwasser zou je de handgrepen kunnen tonen waarmee hij het gewend is te doen. Details, vaak doen ze er toe.

Jaap van Velzen
8 years ago

Op mijn vijftigste heb ik mijn zekere ambtenarenbaan opgezegd en ben ik voor mezelf begonnen. Zonder enige zekerheid of afvloeiingsregeling. gewoon, omdat het goed voelde, voelde als het juiste moment en omdat ik wist dat ik het kon. Omdat ik van het standpunt ben dat iets pas onmogelijk is als je dat zelf hebt ervaren. Eerder niet…
Ik heb er nooit een seconde spijt van gehad. Sinds 1998 fulltime ondernemer en still going..

Veronika Rutten
8 years ago

Mijn grootste uitdaging was 27 jaar geleden, toen ik mijn hart volgde en voor de liefde naar Nederland ben gekomen, alles op gegeven en hier meteen een winkel opende zonder de taal echt te spreken. Ondertussen ben ik 25 jaar getrouwd, dus goede beslissing!

Angst ken ik eigenlijk niet echt maar een luiheid, in je comfortzone blijven.. 6 jaar geleden heb ik een baan aan genomen in Amsterdam, waar ik 3 x per week met de trein meer dan een uur per keer onderweg was, ik had een hekel aan openbaar vervoer, en ik was super trots op mijzelf, dat ik het toch heb gedaan, en ik vond het ook nog leuk, die tijd, die ik voor mijzelf had in de trein…ik was er helemaal verbaasd over…conclusie, ga het altijd doen, want je weet pas achteraf, of je het leuk vindt…

Rozemarijn van der Vinne - Van Renssen

Wanneer ik tegen dingen op zie te doen, dan plan ik ze gewoon zonder daar nog over na te denken. Als ze eenmaal gepland staan bedenk ik dan wel hoe ik dat voor elkaar ga krijgen.

Inmiddels heb ik verschillende workshops gegeven die ik erg spannend vond, met name voor andere professionals vind ik spannend. Mijn volgende uitdaging is er een vervolg aan knopen.

Ik ben dan vaak zo blij dat ik het gepresteerd heb dat ik het vervolg -de aanbieding- er bij laat zitten. Dat is dan een gemiste kans.

Op het moment sta ik voor een heel nieuwe spannende uitdaging. Hierbij moet ik grote investeringen gaan doen en dat is nieuw voor mij. Ik sta te popelen die top te bereiken, dus ben goed aan het kijken waar ik allemaal moet ‘zekeren’.

Elske van de Fliert
8 years ago

Ik heb vaak voordat ik ergens aan begin dat ik het helemaal niet spannend vind. En dan ben ik bezig en denk ik ineens: aaaahhhhh best eng dit. 🙂

Ik begin dus wel heel makkelijk aan dingen en ja, als je eenmaal bezig bent, kun je eigenlijk niet meer terug. Ik denk dat mensen daarom vaak denken dat ik zelfverzekerd ben. De volgende keer bij iemand die zelfverzekerd is en waar jij onzeker van wordt dus gewoon denk: oh, die begint er als een blind paard aan 🙂 Ook niet altijd aan te raden haha.

Rozemarijn van der Vinne

Heej Elske,

Leuk je reactie, en herkenbaar!
Inmiddels iets minder gelukkig, want soms vond ik dat ook wel lastig. Dacht ik dat ik wel makkelijk even iets voor de groep zou zeggen bijvoorbeeld en dan stond ik daar, was het opeens toch wel spannend 😉 . Vond ik dan ook raar, want dat had ik dan ook niet zo verwacht.
Het heeft mij o.a. ook geholpen veel dingen vooraf te imagineren (in je verbeelding te beleven, en daarbij voor te stellen hoe dat zou voelen.) Dan kan je je lichamelijke reacties verkennen alsof je al in de situatie bent, en kan je je daar dus ook beter op voorbereiden.
(en ik heb er mijn werk van gemaakt hierin de ideale situaties voor jezelf te creëren)

En het voordeel van zo er blind inspringen is inderdaad dat je heel veel gewoon aangaat. Ook blijven doen!

Collin Leijenaar
8 years ago

Ik ben in 2005 als drummer gevraagd om in de live-band van een van mijn muzikale helden, de Amerikaanse prog-rock legende Neal Morse, te spelen, omdat zijn eigenlijke drummer (Mike Portnoy – al jaren gezien als een van de beste drummers ter wereld) nooit kon vanwege zijn werk met zijn band Dream Theater.

Al iets spannends op zich 😉 Ik werd niet alleen de drummer, maar ook bandleider, tourmanager en bookingsagent.

De eerste tour in 2006, het eerste concert herinner ik mij nog goed. Een zaal vol met 800 die-hard fans die allemaal de grote, geweldige Mike Portnoy verwachtten, en mij achter de kit zagen zitten… huh? Wie is die onbekende knakker…. Gefronsde gezichten, en er werd meer dan normaal op mij gelet of ik al die moeilijke muziek wel minstens zo goed als Portnoy zou kunnen spelen. Het was MEGA eng, MEGA spannend en tijdens de introtape, wachtend achter het podium om op te komen moest bijna overgeven van spanning. Dat ik die tour zeer succesvol heb kunnen doen, met geweldige reacties van het publiek.

Na die tour hebben we 7 jaar lang getourd en live CD’s en DVD’s opgenomen met groot succes! Het was mijn grote internationale doorbraak als drummer.

Als ik in mijn comfort-zone was gebleven, en dit niet had gedaan, dan was ik nu nog dat onbekende drummertje zonder succes. Waarschijnlijk was ik er zelfs mee gestopt.

Het gevoel van dankbaarheid en euforie is vele malen groter als je iets gedaan hebt wat mega spannend en eng is, en je dan ook nog eens succes hebt! Yeah! Rock on!

Dave de Lange
8 years ago

Wat een ontzettend gaaf verhaal zeg, Collin!
Heel erg inspirerend.

Bedankt voor het delen!

Koen Snoek
7 years ago

He Collin,

Ik kan me je angst voorstellen!
Mike Portnoy is zeker te gek, maar wat je er nu voor hebt terug gekregen… Te gek!

Heb je sinds je internationale doorbraak ook al Mike Portnoy persoonlijk ontmoet???

Zo nee, dan heb je weer een GROTE uitdaging erbij 🙂

Tjitske de Boer
8 years ago

Wow! Grote uitdaging, elke dag uit mijn comfortzone.
Ik hang vooral tegen een heleboel dingen aan te hikken. Dus op zich zou ik wel weten hoe ik zo’n opdracht kan vervullen.

Waar mijn successen liggen, die zijn toch wel meer naar mij toegerold.
Workshops geven in Frankfurt in het Duits, georganiseerd door mijn vriendin. Hoeveel redenen had ik niet om het niet te doen, zij wilde dat niet horen. Nu ga ik daar regelmatig heen en wat een kick elke keer!!!

De stap van assisteren in een opleiding naar zelf trainingstaken, wat in april gebeurde. Eerst afhouden en dan toch in het diepe springen. Weer die waanzinnige kick.
Het is net of ik op wolken liep en dat hield een hele tijd stand! Eigenlijk teer ik daar nu nog op.

Allemaal redenen om wel over die drempels, die ik steeds voor mezelf opwerp, heen te stappen!
Bedankt, Nisandeh, dat je me dat op deze manier zelf laat ontdekken en uitspreken!

Joke Nibbelink
8 years ago

Dankzij mijn werk heb ik iedere dag wel momenten waar het even spannend is. Ik werk met paarden en die kunnen nog al eens onverwachte dingen doen.

Waar ik juist aan moet werken is meer mijn grenzen aanvoelen en aangeven. Wanneer moet ik een klant aanspreken dat hij dingen moet veranderen? Wanneer moet ik aangeven dat ik bepaalde werkzaamheden niet meer wil en kan doen? Dat is zeer buiten mijn comfortzone.

Van de week een auditie gedaan voor een zanggroep. Ook een beetje spannend en uiteindelijk paste ik niet in de groep, maar ik heb daardoor wel heel veel leuke reacties en ideeën gekregen van mensen. Door die ene actie heb ik nu weer zeker 4 andere mogelijkheden.

Dit wil ik ook doorzetten in mijn werk. Doen waar mijn kracht en passie ligt en misschien verlies ik wel wat klanten daardoor maar zullen er waarschijnlijk meer klanten komen die op mijn lijn zitten.

Bedankt iedereen voor de comments

Jessica Krul
8 years ago

Ieder dag een stap richting totale bevrijding maken, je denken het denken laten je gevoel het gevoel laten.

Overgave beleven ,controle los laten over wat er zou kunnen gebeuren en wat je onder controle denkt te hebben.

Spannend maar zo waanzinnig bevrijdend het lijkt zo simpel maar juist dat is zo mooi, niet weten wat er komen gaat en er toch naar uit kijken.

Coen Tuerlings
Coen Tuerlings
8 years ago

Ik had een behoorlijke drempel om aan de Live Coaching Call’s van Rich Schefren mee te doen. Vooral om een vraag te stellen, in het Engels, wetende dat het wordt opgenomen, uitgetypt en voor de ‘eeuwigheid’ bewaard in het archief van het Business Growth System…. slik…

Daar zat ik dan midden in de nacht aan de Skype… Gelukkig met een power mantra bij de hand; “ooooh what the heck, go for it anyway” (thanks Nisandeh, this one really works 😉 )

Na enkele vraag en antwoord sessies was ik aan de beurt. De eerste zinnen gingen over en weer, met een kloppend hart, aftasten in welk ritme ik een gesprek kon voeren met Rich.

Achteraf ging het behoorlijk goed, ik vergat mijn drempelvrees.

Ik heb fantastische adviezen gekregen die ik ook nog kan na-luisteren en nalezen in het archief. Dit is echt waardevol.

Persoonlijk is het ook een prachtig bewijs dat ik de uitdaging ben aangegaan.
Mijn naam staat geschreven in het archief van het Business Growth System… 😉

“Caller: Hey. This is Coen from the Netherlands.
Rich: Hi Coen from the Netherlands.
Caller: Okay. And I’m having a question about launching a membership website.
And could you tell me the major steps I should take to make it a successful launch.
Rich: Okay. What’s the topic of the membership?
Caller: It’s about sounds treatments and the clients are students of ours, advance students and it’s a . . .
Rich: Wait. What was the topic?”

Gonny de Wit
8 years ago
Reply to  Coen Tuerlings

@Coen

Wow – wat goed. Voor mij heel herkenbaar.

Juist tijdens de trainingen van Nisandeh/Vered – hoor je al die vragen en opmerkingen en die zijn juist heel leerzaam. Die vragen hoef ik al niet meer te bedenken.

Er dan helemaal alleen voor te staan om een vraag aan the Expert te kunnen stellen: ook ik zou er met knikkende knieën zitten.

Christine Roos
8 years ago
Reply to  Coen Tuerlings

Hey Coen,

Thanks for sharing your experience, it’s very encouraging and inspiring!

Christine

Karin Bargeman
8 years ago

In mijn leven heb ik veel te maken gehad met angst om te falen of me minder voelen dan een ander. Niet dat iemand dat aan de buitenkant zag want ik kon me als geen ander presenteren als de stoere sterke Karin.

Het mooie achteraf is dat ik daar nu veel mensen mee help. Ooit had ik gehoord over ‘van klacht naar kracht’ en in de loop van de jaren ben ik me gaan scholen en een eigen praktijk opgezet. Dat was spannend maar wat ben ik daar nu blij mee!

Als ik soms aan nieuwe uitdagingen begin is er nog wel eens heel diep van binnen een stemmetje die zegt “kun je dat wel?” En dan antwoord ik, “ik vind het leuk om te doen en dat is het belangrijkste voor mij.”

Geraldine Milius
8 years ago

Sinds ik mij kan herinneren heb ik angst om ‘onder de grond’ te gaan. Niemand krijgt mij zo ver dat ik een grot of een mijn in stap.

Ruim 2 jaar geleden ben ik voor een weekje vakantie naar Polen geweest, samen met een vriendin. We gingen naar Krakau. We hadden een aantal dingen gepland die we wilden zien onder andere het vernietigingskamp Auschwitz en mijn vriendin wilde ook graag naar een zoutmijn.

Die zoutmijn was niet mijn idee maar ik zou mee en had een paar uurtjes terras gepland terwijl mijn vriendin de mijn in zou gaan. Daar aangekomen kocht zij een kaartje voor de mijn en ik liep een beetje rond en zag allerlei afbeeldingen van binnen in de mijn.

Er kwam twijfel. Zal ik toch……. Nee, nee toch maar niet….. of wel…… waarom niet……… Ik heb de knoop doorgehakt en heb ook een kaartje gekocht. Met klamme handen mee de mijn in, 100 meter naar beneden. Daar moet je niet over nadenken. We liepen geleidelijk aan steeds dieper de mijn in.

Op een gegeven moment kreeg ik het spaans benauwd. De jas ging uit, het vest ging uit (meer kon helaas niet). Mijn vriendin zei: “ga foto’s maken, dat leidt af”. Inderdaad, dat was een goed en wijs advies.

Op het eind van de tocht de diepte in, kwamen we in een ruimte die de kathedraal wordt genoemd en alles was gemaakt van zout. De beelden, de stoelen, ornamenten, echt alles. Dit was zo overweldigend mooi!! Ik was zo blij en dankbaar dat ik dit heb mogen zien.

Voor mij was het een cadeau voor het op zij zetten van de jarenlange angst om ‘onder de grond’ te gaan.

Ben ik er van genezen? Ik weet het niet. Tot nu toe is er niet meer iets dergelijks op mijn pad gekomen.

P.S. Auschwitz hebben we helaas niet kunnen bezoeken in verband met de hoge waterstanden destijds in Polen. Het kamp liep onder water.

Joop der Weduwen
8 years ago

Doing something out of my comfort zone is a trial. For me it results in a state of limbo. I just keep myself occupied with the next best thing on hand.

I try to beat this limbo state by listening closer to the inner voice, that says that I am not doing the things I should do. On the other hand the inner voice always tells me, that when I do the things I should do, that I do not do them with the result it should contain. If I do things it must be done in the best possible way.
Failing to launch is a constant struggle.

Laughing about this condition helps. Realising, that by not launching, nothing will get done and everything will be done half hearted makes it possible to launch every now and then.

Josien Enklaar
8 years ago

Vorig jaar ging ik in op een verzoek een 2 daagse training te organiseren. het werd een succes zo zeer dat ik er van schrok en geen woord uit kon brengen bij de opening ervan……………
Een eenmaal gemaakte afspraak afzeggen brengt me uit de comfort zone. stel het uit etc.
Echt volledig committment aangaan en dus de consequenties gaan ervaren brengt me uit de …C zone.
Mijn formulier ondertekenen en afgeven voor de cyclus van 9 Master Classes van Nisandeh Neta in 2013/2014 brengt uit de C. zone.
Daar waar ik echt voor mijzelf opkom brengt me (nu nog)soms uit de C..zone

Bernard Winsemius
8 years ago

My goal to scare me…

So I’ve to take exciting actions to realize them, on a daily bases. Speak at least to 5 new persons a day is a challenge. Create sustainable contacts is a great lesson of personal development. Being succesfull on a daily bases is exciting and challenging.

Life is great!

Geraldine Nesbitt
8 years ago

I have done a couple of things that I am really proud of this last couple of months.

I am a keen painter, and on 19 July an exhibition of my paintings was opened in Alphen Business Centre which in itself is fantastic. But more than that, I stood in front of everyone who was there and actually spoke about my work to them, what motivates me, what painting does for me and how I relate that back to my business. Now, those who know me, know that in the past I would do just about anything to avoid speaking in public and now not only did I speak, I spoke about myself. And did so comfortably.

The second achievement (may not seem like that in the first place) was to actually turn down a possible project. Yes, that’s a huge one. But, given that I am in the process of setting up a training course about living to your strengths, I had to seriously weigh up this possible project in relation to my own strengths and skills as they are now. With my old mindset I would have convinced myself, and the client, that I had what it takes, when in fact that is not true and maybe I would not be able to live up to that expextation. But an honest evaluation, and a strong answer had to be NO. What followed was a really constructive discussion about what I REALLY do well, and the client has now asked me to give a detailed report of what we spoke of, because there will certainly be other more suitable projects in the future.

Oh, and a huge one for me: I ask for help when I need it.

Rozelinde Warmoes
Rozelinde Warmoes
8 years ago

Hi Geraldine,

Great story!

I can believe it is a chalenge to speak about your art and feelings for a big group of people.
And also the second achievement: to turn down an offer, is certainly a big thing too!

thanks for inspiring others with your steps!

Sigrid van der Laan
8 years ago

Als ik nu even terugkijk op mijn leven van welke angsten ik al ben afgekomen door het gewoon te doen, realiseer ik mij dat het ook mogelijk moet zijn om af te komen van mijn angst om de telefoon te pakken en afspraken te regelen met mensen/bedrijven die ik niet ken.

Een voorbeeld. Van mijn spinnenfobie (een van 3mm was al een reden om kippenvel te krijgen) ben ik afgekomen door in Nicaragua te gaan wonen, waar spinnen van 20 cm geen uitzondering zijn. Een enorme overwinning was om een giftige tarantula een klap op zijn kop te geven. Ik moest wel want ik was de enige aanwezige en wilde 2 meter verderop rustig kunnen slapen, dus mijn overlevingsdrang was op dat moment sterker dan mijn angst.

Als ik dat kan, hoe moeilijk of gevaarlijk is het dan nog om mijn weerstand te overwinnen en dagelijks een aantal telefoontjes te plegen. Hoog tijd om dit te koppelen aan een overlevingsdrang!

Anna Sofia van Hooijdonk

Tijdens een pauze van een lezing welke ik gaf, kwam er een dame naar mij toe en zei bewonderde mij om mijn kracht en uitstraling. Ze vroeg me hoe het kwam dat ik zo zeker was. Ik flapte er spontaan uit: “Ach het enige dat ik zeker weet is dat ik onzeker ben, dus daar hoef ik geen energie aan te verliezen, dat is zeker!” We konden er samen hartelijk om lachen. Mijzelf tegelijkertijd realiserend dat dit zo waar is, ik was haar dankbaar voor haar vraag en mijzelf dankbaar voor het antwoord dat ik sindsdien bij iedere nieuwe handeling herhaal, want door deze onzekerheid te erkennen, kan ik diverse uitdagingen aangaan. Er is geen falen meer, maar een telkens weer opnieuw proberen en uiteindelijk echt doen! Zo wordt onzekerheid omgezet in zekerheid.

Machteld Mager
8 years ago

Subliem Anna Sofia, dit is balans vinden…dank voor het delen..

Marjolein Kalter
Marjolein Kalter
8 years ago

En lieve Anna Sofia,

Hoe zou het zijn om na zo´n compliment het helemaal te ontvangen en dank je wel te zeggen?

Ik herken het punt helemaal overigens. Ik sta er wel steeds vaker even bij stil of ik de erkenning van een ander over mijn grootsheid dan niet durf te aanvaarden.

Vrouwen vinden het ook vaak lastig om groot te zijn of gevonden te worden.
Dat noem ik de variant van het jurkje:
Zegt de een: Wat heb je een leuk jurkje aan!
Zegt de ander: het kostte maar een tientje………

Machteld Mager
8 years ago

Hallo Marjolein,

De reactie van Anna Sofie is zo waar zoals ze zelf zegt en geeft haar kracht. Deze uitspraak slaat niet alleen op haarzelf; ik meen dat ik het ooit gelezen heb als een uitspraak van Jezus, in algemene zin: de enige zekerheid die bestaat is dat niets zeker is. Uiteraard is dit van toepassing op een persoonlijke onzekerheid die je daarmee weg kan nemen of zoals Anna Sofie zegt: waar je geen energie aan hoeft te verspillen, en zelfs om kan zetten in zekerheid. Een beetje denigrerend om dat te vergelijken met de jurk van een tientje, ofwel het niet kunnen incasseren van een compliment. Je geeft mijns inziens een draai, omtrekkende beweging, aan het verhaal van een ander die de kern al gevonden heeft.

Succes met alles

Lianne de Vos
8 years ago

Inderdaad, hoe waar is deze opmerking. Ook ik voel altijd die spanning als ik spreek voor een groep. Ik moet me regelmatig in mijn arm knijpen om te weten dat het echt is wat ik doe. Dat ik iets toevoeg aan iemands leven.

Als ik stukken teruglees die ik gemaakt heb denk ik vaak, wow, heb ik dat geschreven. Kortom, ook ik ben onzeker bij tijd en wijle. Zou niet iedereen dit wel eens hebben? Maar weet je het ook wanneer je onzeker bent, kan het iets smeulends zijn wat je niet kunt plaatsen?

Ferdy Koot
8 years ago

Hi, hi. Gewèldige video!

Sinds 28 februari van dit jaar hangt Nisandeh’s ‘opdracht’ “Welke smoes heb je vandaag om iets niet te doen” onder mijn monitor en het is élke dag weer confronterend. Niet meer aan te ontkomen!

Naarmate de maanden verlopen vind ik het wel merkwaardig dat je het zelfvertrouwen niet groeit. Op den duur zou je toch voor niets meer bang zijn!

Ik had mijn broers en zussen 10 jaar niet gezien en we kwamen tesamen voor de uitvaart van de oudste…Ik ben wel gegaan, stierf van de zenuwen en na afloop een gróte bos bloemen voor mezelf gekocht om het te vieren; dat ik was gegaan. Nu viel het me ook op hoe schijnheilig volwassenen tegen elkaar doen en ik helaas nog niet in staat was er tegen te ageren. Maar ik ben in ieder geval geweest!

‘Elke dag iets angstigs doen!’ Geweldig!

Dennis Aalbers
8 years ago

Elke dag iets spannends doen is heel makkelijk. Je moet weten wat jou eigen definitie van spannend is. Daarnaast moet je goed weten wat je dromen zijn. Dat begint al met voor jezelf een plaatje in je hoofd te creeren met je uitdagingen.

Ik heb in de wildernis gelopen tussen grote groepen wilde beesten (olifanten, buffels). Achteraf bleek hoe gevaarlijk dit was, maar op dat moment wat het een fantastische belevenis. Ik kan dat beeld nog direct op mijn netvlies halen.

Eigenlijk alles waar je hart sneller van klopt is wel spannend. Je weet nooit vooraf wat de uitkomst is. Alleen door het te doen weet je het en het kan alleen maar meevallen.

Op jullie aller succes.

Esther Molenaar
8 years ago
Reply to  Dennis Aalbers

Hoi Dennis,

Ik dek dat je daar een goede definitie van spannend te pakken hebt: “Alles waar je hart sneller van gaat kloppen.”

Soms moet je ook dingen doen, zoals jij, waarvan je de gevaren niet kent. Anders zou je ze nooit doen. Ik ervaar het elke dag met mijn kinderen. Ze zijn twee jaar en ze zien nergens gevaar en DOEN. Gelukkig hebben ze mijn om hen te beschermen. Maar afremmen doe ik ze niet.

Silvie van der Zee
8 years ago

Nadat mijn contract afliep en niet verlengd werd, heb ik er 3 weken geleden voor gekozen om in het diepe te springen en fulltime als freelance vertaler aan de slag te gaan. Eng! Maar wat een geweldige stap en wat ben ik blij dat ik elke dag mag (!) werken en dat ik van mijn passie mijn werk heb kunnen maken!

Annemiek de Nijs
8 years ago

Great video.
When I was getting better after a coma. Everything I knew had changed…….nothing, really nothing was the same anymore.

Each day I had to learn the most simple things……to walk, talk, eat, write,…..get my own clothes on….wel you get it! Scary times

After two years I could look after myself again. ;)) The world was not the same anymore! I decided to go on with my life on my own.

Where do I live, how do I get income,… With one long…can I buy the house, …
You get it…;))

Out of my comfort zone? Scary scary times. Now There is a new scary challenge. My hobby/business had to come a real business. Challenging time.

So I know really what out of the comfortzone is and how scary sometimes.
But scary free? No …never..still a challenge to get my business to a new professional level.

Gonny de Wit
8 years ago

Annemiek een ding weet je zeker – je hebt al heel wat successen op je naam staan. Jij weet wat je allemaal in je mars hebt.

Nog even en jij laat het ons allemaal zien.

Voor mij was het moeilijk om hulp te vragen – daarom help ik anderen nu vaak ongevraagd. Help je graag.

Hugo Bakker
8 years ago

Hi Nisandeh, great and inspiring video and I would love to do rock climbing; I think it will scare the shit out of me.
I keep saying that it must be boring because the fact that I will be secured with a rope (nice excuse).

One other thing that is really out of my comfortzone is to ask you for help.
I have postponed asking this for 2 months now and I am going to do it in a minute (via Linkedin).

grtz Hugo

Francine van Rosmalen
8 years ago
Reply to  Hugo Bakker

Hallo Hugo,

Is je vraag te exclusief voor hier of wil je het delen? Wie weet wat het je oplevert. En zoals men zegt: nee heb je, ja kan je krijgen….

Groet Francine

Hugo Bakker
8 years ago

Hoi Francine,

het is inderdaad een exclusieve vraag aan Nisandeh waarvan ik weet dat hij wil dat ik het via Linkedin doe. Het is een vraag over een project waar ik mee bezig ben en of hij daarbij wil helpen.

Groeten, Hugo

Gonny de Wit
8 years ago
Reply to  Hugo Bakker

Hugo wat spannend. Ik zou ook wel zo’n vraag willen stellen, maar durf het nog niet.

Kan mij er wel iets bij voorstellen – jouw vraag. Houd je mij op de hoogte. Misschien durf ik dan ook.

Lucia Sandaal
Lucia Sandaal
8 years ago

Onlangs heb ik toch wel het spannende ooit ondernomen. Na een carrière van 23 jaar bij dezelfde werkgever heb ik -in deze tijd- mijn baan opgezegd om mijn droom waar te maken: een eigen bedrijf starten. En óf dat buiten mijn comfortzone is. Maar ik heb me nog nooit zo vrij en gelukkig gevoeld. I feel alive!!!

Christine Roos
8 years ago
Reply to  Lucia Sandaal

Congratulations, Lucia! and lot’s of success with your own business!
Christine

Karin Zwart
8 years ago

Sinds enkele maanden ben ik gestart met webinars organiseren. Ik geef trainingen en geef informatie over gezondheid en praat dan tegen een scherm. Voor mij een uitdaging om deze mogelijkheid te gebruiken. Ik weet dan dat er rond de 30 mensen aanwezig zijn maar ik zie ze niet.

De eerste keer voelde ik me gevangen op mijn stoel, ik loop graag eens op en neer bij een voordracht. Dit is nu opgelost een goede microfoon geeft me bewegingsruimte.

Gisteren heb ik in samenwerking met een Oostenrijkse osteopaat een webinar gehouden en deze direct vertaald opnieuw een uitdaging die ik heb aangepakt, nooit gedacht dat ik dit zou durven.

Daarna een tevreden gevoel, wow.

John van der Woude
8 years ago
Reply to  Karin Zwart

Goed van je, Karin!

Ik denk er ook aan om webinars te geven. Maar ik sta nog onder aan die berg en kijk op naar die torenhoge top.

Heb je nog tips of info voor het maken en geven van webinars?

Succes verder,

John

Tineke van den Tillaart

Toen ik het plaatje zag van de man of vrouw in de lucht dacht ik weer aan de de sprong van de berg die ik 15 jaar geleden gemaakt heb. Als je bedenkt dat ik graag alles onder controle wil houden, is het heel bijzonder dat ik volledig vertrouwde op de (mij onbekende) instructeur met wie ik de sprong deed. Het was een heel bevrijdende ervaring om alles even los te laten. Nu pas realiseer ik me dat ik daarna ook in het dagelijks leven meer uit mijn comfortzone durfde te stappen en het heeft me gebracht tot waar ik nu sta.

Kortgeleden heb ik door middel van een enquete ZZPers een aantal vragen gesteld om te weten te komen waar mijn doelgroep behoefte aan heeft wat betreft het op orde houden van de financiën. Vragen is buiten mijn comfortzone stappen!
Heel blij met ik dan ook met de ingevulde enquêtes die ik tot nog toe heb ontvangen.

En na de uitwerking van de enquêtes ga ik de uitdaging aan om de resultaten te implementeren in mijn dienstverlening.

Gonny de Wit
8 years ago

@Tineke

Goed gedaan Tineke. Ik weet zeker dat je huidige coach je wel vaker uit je comfortzone gaat halen.

Als hij het niet doet dan doe ik het wel ! Help je graag dat weet je :).

En die uitslag van die enquête daar ben ik natuurlijk ook in geïnteresseerd.

Tineke van den Tillaart
Reply to  Gonny de Wit

@Gonny
Dank voor je reactie, maar ook voor het Skype gesprek van afgelopen woensdag. Je stelde goede vragen die mij aan het denken hebben gezet. Ik durf wel nieuwe wegen in te slaan, maar ben ook gehecht aan zekerheden. Mijn coach haalt mij inderdaad regelmatig uit mijn comfortzone waardoor ik nieuwe mogelijkheden leer zien. Dat stimuleert mij om te blijven focussen op mijn doelen.

De resultaten van de enquete hebben mij input gegeven om mijn doelgroep (ZZP’ers) beter van dienst te kunnen zijn.

Maja van der Zijden
Maja van der Zijden
8 years ago

Het is een mooie vraag en ik smul van de reacties. Ik weet al heel lang dat ik niet snel bang ben, dat betekent niet dat ik geen comfortzone heb. Het is heel snel gebeurd dat ik me ongelooflijk onzeker voel. Er zijn ook beroepsgroepen die ik gewoon mijd, omdat ik denk dat ik de wereld niet kan veranderen.

Als adviseur voor organisatie ontwikkeling heb ik meestal de CEO’s of bestuur als gesprekspartner. De HR afdelingen snappen dat niet, omdat zij vinden dat zij dit horen te doen. Hr en zijn meetal van de instrumenten en niet van de beweging. Toch probeer ik ze altijd mee te krijgen. Het kost veel energie, omdat ze andere taal spreken.

Nu heb ik contact met een groep mensen die de discussie met elkaar zijn aan gegaan over wat HRM in hun opleiding nog zouden moeten leren. Ik heb beloofd dat ik hierbij wel wil helpen, geloof me dat is een overwinning en ik zal de hele sessie buiten mijn comfortzone moet ademen.

Anja Leinders
8 years ago

Als je het over spannende dingen hebt, dan zijn de 2 grootste die in me opkomen ook de meest life changing beslissingen die ik in mijn leven heb gemaakt:

1. de stap om weg te gaan bij mijn man, ondanks alle angsten en onzekerheden over de toekomst.
2. de stap om mijn eigen huis te bouwen, ondanks het feit dat ik alleenstaande moeder van 2 kinderen was, in onzekere financiële omstandigheden. En ik wilde het ook nog in vier maanden tijd doen, wat op 5 dagen na gelukt is. Die 5 dagen konden de pret echt niet bederven.

Het geeft een ongelooflijk goed gevoel om sprongen buiten mijn comfortzone te maken. En mijn zelfvertrouwen is er pijlsnel van de hoogte in gegaan.

Inmiddels heb ik een training “Leven met LEF” ontwikkeld, waarin ik vrouwen leer hoe ze stappen buiten hun comfortzone kunnen zetten en zo een meer vervullend leven kunnen leiden.

Ik gebruik er de formule die ik ontdekte bij mijn eigen sprongen buiten mijn comfortzone. En die begint met de vraag aan jezelf “wat is het ergste dat er kan gebeuren?”

Heel veel plezier iedereen buiten je comfortzone!

Gonny de Wit
8 years ago

Mijn hele leven bestaat continue uit het nemen van enorme obstakels – ik zal er twee met jullie delen.

Kom ik mensen tegen die mij en mijn thuissituatie kennen toen ik een kind was – dan hoor ik vaak dat ze het zo bijzonder vinden wat en hoe ik dingen heb aangepakt toen ik 10 was. Pas toen ik zelf kinderen had begreep dat.

Mijn moeder was gestorven 3 dagen voor de Cito-toest. De dag van de toets ben ik gewoon naar school gegaan, terwijl in die week ook nog de begrafenis was. Mijn moeder wilde dat ik naar de huishoudschool ging – de uitslag van de cito-toest was Gymnasium. Mijn keus was het Atheneum te doen in de grote stad!

Na het overlijden van mijn moeder zag ik mijn vader de maanden erna meer dan 30 kilo afvallen. Ik heb toen :
– mijn spaarpot kapot gemaakt, een oppas voor mij geregeld.
– een vereniging gezocht van weduwnaars en gevraagd of mijn pa mocht komen,
– een taxichauffeur gevonden die mijn vader erheen bracht zonder hem te vertellen waarheen,
– ik heb zijn beste pak gestreken.
– ik deed het gehele huishouden inclusief koken al met 10 jaar.
Achteraf hoorde ik dat de vereniging mijn vader buiten stond op te wachten om te zien wat voor een man, door zijn dochtertje van 10 werd afgezet bij de vereniging. Mijn vader heb ik zien opbloeien daar.

Ik heb nog nooit de makkelijkste weg gekozen – als ik een opportunity zie – dan ga ik ervoor. Wel in mijn eigen tempo! Nu ik volwassen ben heb ik wel regelmatig klamme handen en (her)ken ik uitstel gedrag.

Dan bedenk ik mij dat het uitstelgedrag komt, doordat ik nog iets niet weet – en daar ga ik weer achteraan.

Op dit moment ben ik kennis aan het vergaren (klamme handen) over:
– Presenteren – spreken in het openbaar.
– Over mij pagina laten opnemen middels een interview
– You Tube filmpjes script schrjiven / opnemen
– Franchise opzetten of een andere manier van joint venture
– Nadenken over verdienmodellen / passief inkomen
– de juiste mensen in mijn team te verzamelen.
– alle dingen die nog wil implementeren.

Tineke van den Tillaart
Reply to  Gonny de Wit

@Gonny
Dank voor het delen van deze ervaringen! Het zegt wel iets over jouw kracht dat je zo jong al wist wat je wilde, maar ook dat je zo goed het verdriet en de eenzaamheid van je vader aanvoelde. Hartverwarmend om te lezen over je creativiteit en daadkracht om hem over een drempel heen te helpen.

Ik kan mij voorstellen dat jij veel extra obstakels hebt moeten overwinnen als je zo jong al je moeder heb moeten verliezen.

Dit raakt mij diep!

Michaëla Wierdsma
8 years ago
Reply to  Gonny de Wit

Ha Gonny,

Dank voor het delen van je verhaal. Iets voor een ieder om even aan te denken als het tegen zit.
Je bent een topvrouw zeg. Als kind zat het er al in.

Nieuwsgierig als ik ben: hoe is het verder met je vader gegaan? En wat heeft dit met jou gedaan als volwassene?

Succes met alles wat je doet. Fijne dag en hartelijke groet, Michaëla

Sigrid van der Laan
8 years ago
Reply to  Gonny de Wit

@Gonny Wat een inspirerend verhaal. Mijn moeder zegt wel eens: “De beste leerlingen krijgen de moeilijkste opdrachten.” Jij hebt een paar ontzettend moeilijke opdrachten gekregen in het leven waar je zo te lezen heel goed mee bent omgegaan. De obstakels die je noemt, zijn volgens mij niet meer dan hobbels die jij met jouw veerkracht en innerlijke drive kunt overwinnen en waar je over een poosje op terugkijkt als jouw nieuwste successen.
Ga ervoor!

Jamaal Wong
8 years ago

Zorg dat je meedoet aan de Business Bootcamp , zodat je kunt deelnemen aan de beroemde Beehive Game. In dit spel heb je de gelegenheid om te netwerken met honderden potentiële klanten, partners of leveranciers EN hun netwerken, binnen het tijdsbestek van een paar minuten. Plezier, energie en nieuwe contacten gegarandeerd!

Rozelinde Warmoes
Rozelinde Warmoes
8 years ago

Ik ga in het dagelijkse leven in de samenwerking met anderen veel kleine uitdagingen aan: zoals bijvoorbeeld vragen voor wat ik wil of neen zeggen als ik iets niet wil, enz…. Dat laatste blijft eigenlijk een belangrijke doelstelling voor me.

Ik heb in het verleden al een paar leuke uitdagende activiteiten gedaan; zoals cursussen CLOWNERIE of IMPROVISATIE toneel,…

Dit artikel helpt me eraan herinneren te blijven stappen uit mijn comfortzone. Uiteindelijk maakt dit het leven boeiend en helpt het ons om veel beter voor onszelf, voor anderen en voor ons bedrijf en daarenboven onze doelen te bereiken. Want daarvoor moeten we vaak uit onze comfortzone kunnen treden.

Rozelinde Warmoes
Rozelinde Warmoes
8 years ago

Nog wat andere uitdagingen die ik ben aangegaan, en waar anderen me aan herinneren bij het lezen van deze comments zijn:

– workshops geven
– een eigen bedrijf opstarten
– van baan veranderen
– in het buitenland wonen en werken
– steeds eerlijk proberen zijn
– een voordracht geven over zelfvertrouwen en daar mijn familie bij uitgenodigd hebben

Jaap van Velzen
8 years ago

Een van mijn spannendste ervaring ooit (negentiger jaren) was een lezing die ik moest geven voor een topcongres van 250 man van Scheldespecialisten. Uit Nederland, België en Frankrijk, inclusief staatssecretaris en hoge ambtenaren. Ik was gebeld door de commissaris van de koningin (ik was nummer 7) die mij vroeg of ik een hoogleraar wilde vervangen en een lezing wilde houden over de ‘psychologische en sociologische aspecten van het Westerscheldebekken’. Na even nadenken legde ik me vast voor deze lezing, over zes dagen al! Daarna heb ik vier dagen niet meer kunnen ontbijten en nagedacht over mijn thema, boeken gelezen en geijsbeerd. Op de woensdag ervoor had ik het: Het Scheldegevoel. Wat ervaar je als je visser bent, of toerist, of veerbootkapitein, of forens als je aan de Schelde denkt.

Op donderdagavond was een sjiek diner met de andere sprekers en de commissaris. Om half tien sloot hij de maaltijd af met de woorden: We breken nu op, want morgen opent de heer van Velzen al voreg ons congres. Ik ben benieuwd! Waarop ik riep: Ik ook!

Het werd een korte nacht. En een geweldige lezing. En een aantal gemeentebestuurders die na afloop naar mij toe kwamen en zeiden dat dit de enige lezing was die ze bij bleef tussen al die specialisten. En ik dacht: Dat kan ik dus ook! met als grootste beloning dat twee jaar later het hoofdthema van het volgende Scheldecongres was..: Het Scheldegevoel..

Anne Buiskool
8 years ago

Jaap wat een geweldig verhaal!
Als je die dag net zo hebt gesproken als je nu schrijft, dan snap ik helemaal waarom het zo,n succes was.
Hierin heb ik nog wat van jou te leren.
Ik popel om life te gaan en ik stel het ook steeds uit.
Dank voor je inspiratie.
Anne

Fenna Janssen
8 years ago

Na het Breakthrough Succes weekend wist ik: Succes is mijn gewoonte.
Net single heb ik toen besloten de meest aantrekkelijke mannen aan te spreken! Leverde direct erg leuke gesprekken en dansjes op. En een verrassend contact met een bijzondere man (uitstraling Pirates of the Caribian) die ik voorheen nooit zou hebben aangesproken.

Begin juli 1e event (Slanke Zomer Party) in grote zaal georganiseerd, met 2 partners. Erg spannend of er voldoende deelnemers zouden komen. Helaas minder dan gehoopt. Wel erg geslaagde avond, ook in PR-opzicht. Dus 5 september op naar de Succes Party!

Succes willen hebben? Ja dan moet je uit de comfortzone en de uitdaging opzoeken (bron: Nisandeh en Vered)!

Sylvia Holtkamp
Sylvia Holtkamp
8 years ago

Net als Corrie wil ik ook het liefst niet opvallen. Dit op het blog zetten is daarom al een uitdaging.

Een van de meest spectaculaire dingen die ik in het verleden gedaan heb is parasailing in Tunesië. Wat een fantastisch gevoel om aan je parachute daar boven in de lucht te zweven.

Door uit je comfortzone te komen groei je en het geeft je zelfvertrouwen.

Wat een mooie verhalen heb ik van jullie mogen lezen. Dank jullie wel daarvoor. Er valt heel veel uit te leren.

Linda Hens
8 years ago

Hi Nisandeh,

That is a great and inspiring video. It also makes me realize that I’m not doing enough (yet) that scares me every day. Talking about leaving safety behind, I left my steady job 4 years ago. I had a good salary and a lot of advantages (car, insurance,….) but I really wasn’t happy and wasn’t allowed to fulfill my potential there.

Some people called it crazy, to me it was one of the best decisions I made. After all a steady job isn’t safety and security at all.

Now I’m helping solo-entrepreneurs achieve online success, that’s a celebration over and over again and much more satisfying. There are other things I need to do that scare me and that I’ve postponed a bit, seeing this video it’s clear that I’m keeping myself from a victory so thanks for sharing!

Kind regards,

Linda

Annet van Prooijen
8 years ago

Naast mijn werk als zelfstandig ondernemer heb ik nog veel vrijwilligerswerk. Ik wil het vrijwilligerswerk los laten om te kunnen groeien. Met groeien in mijn bedrijf heb ik soms moeite mee. Het is allemaal zo spannend in deze tijd. De omscholing heb ik wel gedaan dat ging goed. Ben voor alles geslaagd en nu gewichtsconsulente, voedingsdeskundige en bewegingscoach.
Ik voel mij trots dat ik het gehaald heb.

John Verbruggen
8 years ago

Ik heb vrijdag mijn eerste eBook “Improve Your Photos: Landscape and Architecture” gelanceerd. Beginnen met het schrijven van het boek was een stap (gedaan na de gratis videocursus Passive Income).

Toen ik het eerste concept klaar had heb ik het aan 20 testlezers gegeven en om commentaar gevraagd. Dat was ook een behoorlijke stap.

En nu het boek klaar is komt het pas. Ik moet het boek promoten en vertellen waarom mensen het “moeten” lezen. Het boek aan reviewers toesturen en afwachten wat zij over het boek gaan schrijven… Het boek op Amazon krijgen en afwachten hoe mensen daar gaan reageren.

Spanning of het ook lukt om die 1000 die ik ik voor dit jaar als doel heb gezet te verkopen (het loopt nog niet hard). Kortom genoeg spannends te beleven voorlopig 🙂

Timon Vinke
8 years ago

Hallo John,

Wat een mooie successen heb je al geboekt. Gefeliciteerd met je boek!

Die 1000 boeken dit jaar moet vast lukken!

John Verbruggen
8 years ago
Reply to  Timon Vinke

Dank je Timon! We gaan er voor!

Ik was nog helemaal vergeten dat het boek in het Engels geschreven is. Pretty scary! Wie heeft er hier nog meer een boek in het Engels geschreven?

Randy Schmidt
8 years ago

En dat terwijl mijn huidig werk is, mensen van de bronnen van hun angsten af te helpen… Alle angst is in tweede instantie angst voor de toekomst (verwachting, gezeteld in linkerbreinhelft). De stressbronnen zitten in angstige ‘ooit-ervaringen’ in de rechterhersenhelft).

Wordt het dan daarna saai?
Stress is van nature niet aan trauma (=controleverlies met negatieve afloop) gekoppeld, maar aan nieuwsgierigheid, de positieve stress die iedereen ook wel kent (bijv. eerste keer seks, een nieuw huis bekijken, je baby geboren zien worden, eerste schooldag, de opening van je eigen zaak). Negatieve ooit-ervaringen geven angsten, die de positieve stress bederven en snoeien in je ondernemingslust.

Heb ik ze dan niet meer? Jazeker, nog wel een paar, zoals beperkt hoogtevrees en achtbaan, (waarvan ik het nut ook niet in zie….), liegen, beschuldigd worden en een paar ‘veilige angsten als schrikdraad, een leeuw op mijn pad, risicosporten, autorijden zonder remmen.

Had ik ze vroeger ook niet? Heb je even?
Hartstikke introvert, verlegen, alleen 1 op 1 gesprekken, geld, meisje benaderen en verkering (zelden dus), niet opvallen, hondenangst, diepwatervrees, slechtnieuwsgesprekken en confrontaties, plotselinge veranderingen, injectiespuiten, hard rijden, kanker, schelden, pijn, tandarts.

Nu?
Ik heb een onderneming in nieuwe geneeswijze door middel van interviews en durf controversiele uitgangspunten ter sprake te brengen en toe te passen, ik leid mensen erin op, houd info-avonden, spreek met diverse wetenschappers (zelf niet universitair), rijd in een olielekkend fordje op de bonnefooi naar de Ardennen, overnacht er in het wild, heb studie acupunctuur en auriculo gedaan, heb een dubbele herseninfarct gehad (waar ik geen trauma aan overhield trouwens) en zie vaak wel wat er van komt als ik een nieuw initiatief neem.

Ben nu 61 en ben plus minus 10 jaar zzp’er.

Tirzah Z.B. Libert
8 years ago

On August 13, 2013 I hope to commemorate and celebrate 13 years living in The Netherlands with my two children, 7&8 at that time, now 20/21 years of age. A courageous step leaving a small island to start a new life, after personal and commercial setbacks. In short no complaints nor regrets.

God has been to good and faithful to us in many ways. Of couse I had to take the first step. My kids are doing excellent, I bought my self a new house, after letting go of the previous one.

I retrieved my magazine COLORS, now online, with the support of some wonderful people. Last but not least, I learned cycling at the age of 50, with help of several friends, but the breakthrough came with my son. Hallelujah, I can do all things through Christ who gives me strength, courage, and patience.